About Me

My photo
A nineteen year old lady turning twenty this December 2010, living in a techno-gadgety generation who is so much in love with black and white film photography, still writes personal stuff in her disorganized diary, rocks a folk guitar, sings loudly while taking a shower, wants ruthless/daredevil adventures, loves her family, friends, sleeps at dawn and had her heart seriously broken twice. What's not to love?

Monday, July 12, 2010

Lumikha ka nga, di mo naman natapos. (Realisasyon)

Ito ba ang tinatawag nilang "writer's block?"

Pilit kong iniisip kung paano ulit ako magsusulat. Yung may sense naman at hindi non-sense. Yung karapat-dapat naman dito sa blogspot.

Namimiss ko na yung panahong may retorika class kami. Hindi naman sa ubligadong magsulat pero nagkaroon ako ng inspirasyon para sumulat. Dahil sa propesor na si Sir Eros Atalia, nangarap akong maging isang script writer. Baket script writer? Kasi mahilig ako sa mga dialogues. Hindi ako katulad ng mga kaibigan ko na magaling gumawa ng storya. Ako kas yung tipo ng taong mahilig makinig sa mga pinaguusapan ng mga tao. Hindi naman yung parang chismosa na pakikinig. Yung tipong pinakikinggan ko ang isang argumento na dadarating sa isang unexpected conclusion o closing.

Kelan kaya ako magsisimulang makapagsulat ulit ng katulad ng "Amber ang pangalan niya." Yun kasi yung sinasabi kong mala-inspirasyon kong naisulat. Kasi hango sa totoong buhay. Tatlong buwan na ng una kong sinulat yun at ngayon hindi ko parin nasusundan.

Nakakaloko pero ang raming pumapasok sa utak ko na mga storya upang gamitin sa isang malikhaing pagsusulat. Makakasulat ako pero hanggang sa gitna nalang. Pagdating doon, hindi ko na alam kung paano ko tatapusin. Yun ang tinatawag nating lahat na frustration.

Kelan ka ulit susulat?