Dear God,
Tagal na kitang hindi nakakausap. Tagal na akong hindi humhinto sa paglakad at sandaling manalangin. Ang rami kong gustong sabihin. Ang rami kong gustong ihingi ng payo galing sa'yo. Ang rami kong problema.
Eto na naman ako. Napapansin ka lang pag may problema ako. Ganon na ata talaga ako kasama pagdating sayo. Pero anjan ka parin. Hindi mo ako iniiwan at sa twing kailangan kita, alam ko nakikinig ka sa mga daing ko. Kung katulad ka ng mga ibang kaibigan ko at may problema ako, panigurado, pagtatawanan lang nila ako at sasabihing, "MOVE ON."
Ang dami ko nang kasalanan sayo. Lahat ng bawal, ginagawa ko. Sorry po. Hindi ko masasabing hindi ko mauulit kasi andito ako sa point na nahuhumaling ako sa mga maling nangyayari sa buhay ko. Pero konsensya ko narin ang pumipilit saking huminto. Siguro hindi talaga konsensya ang nagsasalita, ikaw siguro yon.
Salamat sa lahat ng bagay. Sana maintindihan ko kung baket mo ako mahal.
Love,
Kikay
P.S. Multi-lingual ka naman diba? So, maiintindihan mo kung Tag-Lish ang sulat ko.
About Me
- dani santelices
- A nineteen year old lady turning twenty this December 2010, living in a techno-gadgety generation who is so much in love with black and white film photography, still writes personal stuff in her disorganized diary, rocks a folk guitar, sings loudly while taking a shower, wants ruthless/daredevil adventures, loves her family, friends, sleeps at dawn and had her heart seriously broken twice. What's not to love?
