Nakilala na ba kita?

Hindi pa kita nakikilala pero gusto ko ganito ka... Pwede naman yun diba? Ang isipin kung saan, kailan, at paano kita makikilala. Libre naman ang mangarap kaya hanggat pwede'y papangarapin kita.

Kilala na nga ba kita o hindi pa? Nakita na ba kita kung saan? Sa McDo Lacson? Sa Jollibee Asturias? Sa MOA? Sa UST? Sa AB? Sa classroom? Aba malay ko. Ewan ko sayo. May pakiramdam akong kilala kita pero hindi ko alam kung ikaw na nga ba talaga. O kaya hindi pa talaga. Kathang isip lang kumbaga.

Gusto ko mang sabihing gusto na kitang makilala, ayoko pa. Hindi naman kasi ako nagmamadali. Naniniwala kasi ako na pag dumating ang panahon na yon, mararamdaman ko na talagang ikaw na. Ikaw na yung hinihintay ko.

Naglalaban ang isip ko kung kilala na nga ba kita o hindi pa. Gaya nga ng sinabi ko, may feeling ako kilala na kita. Hindi ko lang masabi ng malakas kaya nasa puso palang kita. Sa akin nalang muna, kumbaga. Ayoko naman kasing sabihin sayo kasi alam kong wala ka namang pakialam don. Hindi naman kasi tayo magkakilala. Tintingnan lang kita lagi sa malayo, umaasa na mapansin mo ako, ngumiti ka man lang kahit konti sa medyo kung saan ako nakatayo kahit hindi naman talaga ako ang nginingitian mo.

Marami pa akong gustong gawin sa buhay ko. Gusto kong mag-travel at mag-buhay single nang matagal na panahon, pero kahit na ganon, hindi nawawala sa isip ko na kung sa mga pahaon na yon ay makilala na kita at magtagpo tayo sa hindi inaasahang panahon at lugar, magagawa ko pa kaya lahat ng gusto ko. Siguro nga, ang dumagdag lang e ikaw.

Hindi naman siguro ako mahihirapan sayo o kaya ikaw sakin. May expectations ka, e ako rin naman. Magtulungan nalang at suportahan ang isa't isa.

Hindi ako katulad ng iba na mabulaklak ang salita. Madali akong kausap. Parang lalaki kumilos pero babae parin ang puso kaya chill ka lang - mababaw lang ako. Hindi ako mahirap mahalin.

Kung ikaw man ang taong para sakin. Sana malaman kong ikaw na, para hindi na ako maghahanap pa. Basta, pakilala ka, ha?